خطر حمله نظامی به ایران و وظائف ما

یک جبهه ضد جنگ، ضد برنامه هسته ای جمهوری اسلامی، و ضد تجزیه ایران ــ که مانند دانه های زنجیر بهم پیوسته اند و برای دفاع از ملت ایران، آن گونه که در فراخوان تازه "تلاش" آمده، اکنون بهترین کاری است که می توانیم. خوشوقتم که می بینم فراخوان دفاع از ملت ایران بی پاسخ نمانده است و کوشش هماهنگ پاره ای شخصیت های سیاسی و فرهنگی کمک خواهد کرد که ابرهای تنفر قومی و دروغبافی و جعل تاریخ و زبانشناسی از آسمان یگانگی ملی و مبارزه برای صلح و آزادی پراکنده شود.

حفظ امنیت کشور از راه نظامی گری و تسلیحات اتمی فریبی بیش نیست!

واقعیت این است که ایران اسلامی در جهان غرب دوستی ندارد. اصولا در هیچ کشور غربی توهمی نسبت به ماهیت غرب ستیز، ضد دمکراتیک و غیر قابل محاسبه ی این رژیم وجود ندارد. این امر شامل کل جهان غرب و همه ی احزاب سیاسی و دمکرات این کشورها، از چپ تا راست، می شود. امروز به جرئت می توان گفت، که آحاد مردم، نهادهای اجتماعی و فرهنگی و سیاستمداران این کشورها از پایان عمر رژیم اسلامی استقبال خواهند کرد و نفسی راحت خواهند کشید.

نگاهی دیگر به تاریخ

دکتر مصدق از مردان پاکدامن و میهن پرست، در عرصه ی سیاست کشور ما بود که در زمینه ی حکومت و فرمانروایی به قانون مشروطه وفادار بود، .... ولی هنگامی که مسئولیت حل مساله ی نفت را ... پذیرفت و در مقام نخست وزیری قرار گرفت وظیفه داشت این مساله را با توجه به امکانات جامعه ی ما در حل مساله به سرانجامی برساند و آن را به دعوایی تبدیل نکند که یافتن راه برون رفت از آن نه در اختیار و توانایی خودش باشد نه در اختیار و توانایی کل جامعه ی ما.

مدافع انسانیت و آزادی و رفع تبعیض کیست؟

به اعتقاد من هیچ انسان شرافتمندی، هیچ ایرانی با وجدان … هیچ ایرانی و انسان با وجدانی در آرزوی وضعیت امروز عراق ، برای نه تنها ایران بلکه برای هیچ نقطه ئی از جهان نیست و من یکی از آن انسانها و ایرانیها هستم و حفظ شرف و وجدان خود را به هر وسوسه قدرت و احیاناً خودفروشی به سیاست بیگانگان ترجیح می دهم.

گذار از ژرفای عقب ماندگی به زندگی انسان امروزی

تردیدی نمی‌توان كرد كه دوران حكومت بیست ساله رضاشاه، دوران گذار دشوار از ژرفای عقب‌ماندگی و پوسیدگی اجتماعی به زندگی انسان امروزی است. در این گذار اشكالات هم فراوان است و هم ناگزیر، ولی اگر ایران امروز، پس از تجربه انقلاب اسلامی، به حد قبایل بادیه‌نشین فرو نیفتاد، این را مدیون دوران گذار 57 ساله هستیم كه نهادهایی از دنیای مدرن را ـ با همه كژی‌هاو كاستی‌ها ـ استوار نمود.

گذار از فراز و فرودهای تاریخ ایران ـ حفظ یگانگی ملی و چندگونگی قومی

با بر آمدن جمهوری اسلامی، می‌توان از محو عوامل ذهنی در تعریف ملت و وحدت ملی ما یاد کرد. یکی از این عوامل، یعنی ایرانیت، که در درازای سده‌ها، ملاط ملیت ما، بود به اسلامیت ایرانی تغییر یافته است. عوامل ذهنی دیگر مانند تاریخ مشترک و پذیرش سرنوشت مشترک ملت ایرانی نیز نادیده گرفته شده و می‌شود و همه رسوم مشترک میان اقوام ما بگونه‌ی منفی قلمداد می‌شوند.

گفتگو با داریوش همایون در باره ی تاریخ ف معاصر ف ایران ( قسمت ف دوم )

مردم طرفدار فپادشاه بودند ولی در دو سال فآخر به قول سعدی حقیقتا بهم بر آمدند، حالشان از اوضاع گرفته شده بود. فساد و سوء استفاده و مداخلات ف صاحبان فقدرت در هر امر و مداخله ی بی نهایت دولت در امور کشوردیگر به حد فغیر ف قابل ف تحمل رسیده بود.

گفتگو با داریوش همایون در مورد ف تاریخ فمعاصر ف ایران (قسمت ف اول)

رضا شاه جز با یک دست نیرومند امکان نداشت بتواند از عهده ی آن همه کار بر آید یعنی کشور را یک پارچه کند، نظم را بر قرار کند، و زیر ساخت های لازم را بسازد. او هزاران طرح را عملی کرد.

اتحاد جمهوریخواهان: اتحادف دمکرات های جمهوریخواه و نه جمهوریخواهان دمکرات!

جمهوریخواهی البته جزئی از هویت سیاسی ماست ولی، امروز، نباید در رقابت با دمکراسی خواهی قرار گیرد. دمکراسی فضای اصلی ایست که ما را به دیگر نیروها نزدیک و دور می کند. ما دمکرات های جمهوری خواهیم نه جمهوریخواهان دمکرات.

نهضت ملّی نفت در ترازوی داوری تاریخی

ضد استبداد بودن، مترادف آزادیخواهی نیست ؛ پوپولیست بودن، معادل دموکرات بودن نیست ؛ فساد ناپذیر بودن، فضیلتف لازم است و کافی نیست ؛ غایت عمل سیاسی، مصالح بلند مدت ملّی است و وجیه الملّه بودن نیست.

گفتگوی سامانه گزارشگران با نیلوفر بیضایی

گفتگوی سامانه گزارشگران با نیلوفر بیضایی در 24/04/2007 و 06/05/2007 پیرامون خطر حمله نظامی آمریکا به ایران و مبارزات زنان در ایران

نبود «اجماع» کادرها و فعالین سیاسی راز شکست «عالیترین» راهکارهای دمکراتیک

واقعیت این است که کادر ها و فعالین سیاسی ما شاید توانائی ساختن نداشته باشند، اما در قدرت شان در مخالفت و به شکست کشاندن طرح ها و پروؤه هائی که موافق نیستند، اصلا نباید شک کرد. یعنی اینکه شانس موفقیت طرح و برنامه ای کمتر " عالی " اما از اجماع و پشتیبانی کادرها و فعالین سیاسی برخوردار، از طرح ها و برنامه های عالی اما بدون پشتیبانی آنان بسی بیشتر است.

اولویت ملت کنار گذاشتن جمهوری اسلامی است

جهان آزاد می خواهد جمهوری اسلامی از بین برود و جمهوری اسلامی را بزرگترین تهدید برای خودش و مادر تهدیدهای دیگر می داند..... آرزوی جهان آزاد این است که ایرانیانی که برای دمکراسی و حقوق بشر کار می کنند هر روز بیکدیگر نزدیک تر شوند و مرزبندی با استبداد دینی پررنگ تر و روشن تر بشود.

به پاس مبارزات زنان، پیشگامان جنبش مدنی ایران!

اگر یك جمهوریخواه بخواهد از جمهوریخواهی خود یك جهان بینی بسازد و مثلا بگوید آزادی زن تنها در یك نظام جمهوری تامین خواهد شد، این یك دروغ وعوام فریبی محض است و در مورد هر طیف فكری دیگر نیز صدق می كند. زنی كه در نظام حقوقی وحقیقی اسلامی مورد غیر انسانی ترین تبعیضها قرار می گیرد، صرف نظر از اینكه جمهوریخواه باشد یا مشروطه خواه، كمونیست باشد یا سوسیالیست، فقیر باشد یا غنی، از حقوق انسانی خود بعنوان یك زن محروم است.

موقعیتی خطرناک و ضرورت شکستن مرزهای خودی و غیرخودی

وظیفه و رسالت تاریخی لیبرالیسم سیاسی تنها به «برقراری» دمکراسی ختم نمی‌شود، .... در پیشرفته‌ترین دمکراسی‌ها نیز وجود لیبرالهایی لازم است که قاطعانه از حقوق شهروندی دفاع کنند، نگذارند دولتها به بهانه حفظ امنیت، سیستم مراقبت فراگیر پلیسی را برقرار کنند، لیبرالهایی که از حقوق اقلیتها پاسداری کنند، مدافع آزادی بیان باشند و در یک کلام، در برابر تعرض دائمی قدرت به حوزه مدنی بایستند. در این عرصه‌ها، اشتراک و همراهی گسترده همه نیروهای دمکرات ضروری است....

در ایران امروز دو جبهه بیشتر وجود ندارد. جبهه آزادی و جبهه استبداد

به نظر من ما در کشور دو جبهه بیشتر نداریم ، جبهه آزادی و جبهه استبداد. این دو جبهه را باید بدرستی بشناسیم و ..... در واقع یک مداد پاک کن برداریم و سایر خطوط را پاک کنیم و کمرنگ کنیم و تنها و تنها یک خط را پررنگ کنیم و آنهم خط بین آزادی و استبداداست.

آزادی اقتصادی ملموس‌ترین شکل آزادی فردی

سوسیالیسم بدیل نظام بازار نیست. همچنانکه جام‌زهر جایگزینی برای یک لیوان آب زندگی‌بخش نیست. آنچه در ایدئولوژی سوسیالیستی ارزشمند است برخی آرمان‌های والای انسان دوستانه است مانند؛ مبارزه با فقر، نفی استثمار و ستمگری و خلاصه ایجاد جامعه مرفه برای همگان. مخالفت با مالکیت خصوصی بخشی از ارزشهای به جا مانده از جوامع قبیله‌ای اولیه است که در آنها قوام و دوام جامعه در گرو ارزشهای جمع‌گرایانه و مالکیت عمومی ابزار تولید است.

ائتلاف گسترده برای صلح!

• من امکانات برای حرکتی واقعاً نوین برای صلح را میبینم و پیشنهاد من این است که از این امکانات، استفاده شود. صلح، همه چیز نیست اما بدون صلح، هیچ چیز دیگری نیست. برای صلح، باید بسیاری از ملاحظات سیاسی را کنار گذاشت. ما که از آمریکا و جمهوری اسلامی میخواهیم برای صلح، از خط قرمزهایی که خود کشیدهاند، عبور کنند، باید نشان دهیم خود نیز آمادگی چنین کاری را داریم ...

همکاری آزادیخواهان در رفع خطر حمله به ایران ـ راهگشای همکاریهای کلان

اتفاقا چون فکر می کنم همکاری های سیاسی حول آزادی های سیاسی و حقوق بشر و نیز همکاری در زمینه رفع خطر، می توانند زمینه ساز و راهگشای همکاری های وسیع تر و کلان باشند، در پیشنهاد خود به کنگره سازمان و در رابطه با موضوع رفع خطر حمله نظامی، روی همکاری تاکید کرده ام.

صلحی در خدمت دمکراسی ـ نگاهی به طرح پیشنهادی سهراب مبشری

شمار کشتگان جنگ، هر چه هم بالا، دربرابر کشتگان پس از آن در آشوب های سرتاسری؛ در پاکشوئی های قومی که از هم اکنون خط و نشان هایش را می کشند و در ترور های گسترده که اسباب دست هر روزی افراد و گروه های مسلح بیشمار خواهد بود؛ و در جنگ های کوچک و بزرگ مرزی و احتمالا فرامرزی در شمار نخواهد آمد. بیست و هشت سال حکومت آخوند و اوباش و بازاری (از بدترین گونه آن)، شیرازه کشور را از هم گسسته است. در فضای نیهیلیستی انباشته از کینه و بیزاری و انتقامجوئی، آلوده به بینوائی پردامنه توده های بی بهره ای که ریخت و پاش های نوکیسگان را می بینند همه چیز می تواند روی دهد. نمی توان انتظار تکرار انقلاب اسلامی را داشت. این بار ازهم پاشیدن دستگاه حکومتی حتا در کوتاه مدت باغارت و کشتن و سوختن همراه خواهد بود.