از فوری ترین کارها برای مصلحان کنونی، آسیب شناسی جریانهای اسلامی معاصر است و این آسیب شناسی می تواند هم مردم را نسبت به آینده هوشیار کند و هم خود پیشگامان و رهبران فکری را در مسیر درست تر و کم خطر تر پیش ببرد. با این همه کار بشری همواره با غفلت ها و کجی ها و سوء استفاده ها همراه است و فقط می توان از دامنه آن کاست.
"دو راهی کردستان البته میتواند به بزرگراه آزادی ایران ختم شود، باید نخبگان جبهه جدید گفتگوئی شفاف را اغاز کنند، انچه تا کنون بوده تنها مونولوگ یا بیان یک طرفه بودهاست باید جوابگوی سوالها هم بود و بیان خود را به دیالوگ تبدیل کرد"
حمید تبریزی:پیوند نشریهای است كه دانشجویان دانشگاه شیراز (پهلوی سابق) انتشار دادند و سه شماره آن در دست ما بود. شماره اول تاریخ اسفندماه 1349 را دارد و شماره دوم تاریخ تابستان 1350 و شماره سوم تاریخ بهار 1351 در آغاز شماره اول كه به مسوولیت «بهرام نادریدهكردی» و سردبیری «افشین پرتو» انتشار یافته در مقالهای زیر عنوان «و اكنون...» میخوانیم: «و اكنون زمان آن رسیده است كه ما نیز قدم به راه گذاریم.
برخلاف ادعا و اظهارات مقامات جمهوری اسلامی ایران مبنی بر اینکه «قصاص بلحاظ حق الناس بودنش هیچ ربطی به حاکمیت ندارد» اتفاقاً مسئولیت قانونی ِ «اجرائی شدن» هر حکم قصاصی که در ایران به اجراء گذارده می شود، به حکم قانون بر ذمۀ «ولی امر» است.
مطلبی که پیش روی شماست همچنانکه خواهید دید ، در پایان، رنگ یک «کیفرخواست و ادعا نامهء ملی» به خود گرفته است . ادعا نامه ای از زبان یک شاعر ایرانی که بیش از سی سال است ، مستقل از جرگه های تشکیلاتی یا جریان های سیاسی ، به مسائل حاد مربوط به کشور خود می اندیشد و......
ترکیه که با میانجیگری بین سوریه و اسراییل، و اکنون مداخله در مساله ی هسته ای نظام اسلامی، در پی افزایش نفوذ خود در منطقه می باشد، با این اقدام در عمل وارد دايره ی خطرناکی شده است. زيرا، به هر دلیلی اگر توافقنامه بدست آمده به شکست بیانجامد، ترکیه راهی جز حمایت از یکی از طرفین نخواهد داشت.
«نظام قبلی هر چه جلو تر آمد آلترناتیوها و گزینه های مختلف داخلی خود را بیشتر کشت. رژیم فعلی، از بدو برپاسازی ساختارهایش تا امروز، نه تنها هنوز هیچ یک از گزینه های درونی خود را حذف نکرده است، بلکه هرچه جلو تر آمده به بخش های ناراضی بیشتری در جامعه امید داده است...»
شیرین عبادی برنده جایزه "انجمن جهانی دموکراسی"، با تقدیم آن به جعفر پناهی و محمد نوریزاد، از پناهی خواست تا به اعتصاب غذای خود پایان دهد. این جایزه را اریک بترمان رئیس انجمن جهانی جایزه دموکراسی به خانم عبادی اهدا کرد.
مبارزه در سراسر ایران به خاطر آزادی و حقوق بشر است. این مبارزه ملی است و منحصر به تیره خاصی نیست. از سوی دیگر نظام اسلامی تلاش می کند که تا آنجا که می تواند یکپارچگی مبارزه را از بین برده و آن را بخشی و پراکنده کند، تا پیروزی در هر بخش آسان تر میسر شود.
پایداری دلیرانه کردان (یک گوشه اش مرگ قهرمانانه و سرکشانه آن پنج جوان و اعتصابی که شهر های کردستان را برداشته است( پیش از همه می باید پشتیبانی همه سویه جنبش سبز را برانگیزد
دموکراسی، دینی و غیردینی ندارد. اینک که دوباره به این مسأله دامن زده میشود هشدار میدهم که مباد که تحت عنوان دموکراسی دینی، ناخواسته در صف منادیان و مروجان فرمان علیه فهم قرار گیریم. آن خون که در اندام دموکراسی باید جریان داشته باشد، سراسر از جنس فهم و تحلیل و عقلانیت و انتخاب است.
با دیدن قصیده زیبا و ماندگار «تو را ای کهن بوم مبر دوست دارم» اثراستادم مهدی اخوان ثالث دریکی از سایت ها،این چند بیت که به بداهه همانجا تحریر شده، به یاد گرامی او تقدیم می شود.
رژیم اسلامی نه تنها از موقعیت سفر رییس جمهورش به نیویورک استفاده نکرد و پیام آرامش بخشی ارایه نداد، بلکه با دست زدن به دو رزمایش دریایی در آب های خلیج فارس و دریای عمان، در کم تر از یک ماه، موجب تأئيد ظن همسایگان و غرب گرديد.
پیشروان تجدد ایران رابطه میان مدرنیته و دولت ـ ملت و زبان ملی را خوب دریافته بودند ....تاکید آنان بر زبان ملی از ملاحظات عملی، از ملاحظاتی مانند دفاع از استقلال و یکپارچگی کشور در جهان استعماری، سیر کردن اکثریت گرسنه، و جلوگیری از مرگ و میر انبوه بر میخاست.
روشنفکر در ادبیات سالهای 40 به بعد غالباً معنیاش عبارت بود از کسی که مخالف نظام موجود باشد و بینش انتقادی نسبت به آنچه میگذرد داشته باشد و دایماً بگوید یا بنویسد که آزادی نیست، هر چند غالباً معلوم نیست که اگر آزادی بود این آزادیخواهان با آن چه میکردند. آیا آزادی دیگران را محترم میشمردند و یا فرصت نفس کشیدن را از دیگران میگرفتند.