با تغییر شرایط، امکان استفاده غرب از گزینه نظامی کاهش و یا افزایش می یابد. اما خطر هیچ گاه به طور کامل رفع نمی گردد مگر آنکه ایران در سیاست های خود دست به دگرگونی اساسی زند.
خواسته هایی که در بیانیه هجدهم موسوی به وضوح مطرح شده که قطعا بخشی از آنها جز با تغییر و اصلاح قانون اساسی فعلی قابل تحقق نیستند. با توجه به این واقعیت است که موسوی و دیگران بارها در این یک سال گفته اند که قانون اساسی هم وحی منزل نیست و می تواند به موقع اصلاح شود و یا اساسا با برگزاری یک رفراندوم آزاد بن بست های نهایی گشوده گردد و مردم به وضعیت مطلوب تر برسند.
در جامعه ایرانی، در آنچه اندیشه و دست این مردم بر این سرزمین روا میدارد، تقریبا جائی نیست که نیاز به بهکرد کلی نداشته باشد و فرهنگ و سیاست از همه بیشتر، زیرا هرچه دیگر زیر تاثیر تعیین کننده آنهاست.
بیشک هر جامعهای اصول و باید نبایدهایی دارد که ( اگر چه ثابت و کاملاً واضح و مطلق نباشد ) رفتارهای اجتماعی را در آن محدوده زمانی و مکانی در نظر اکثریت هنجار و ناهنجار جلوه میدهد. این ملاکها میتوانند ملاکهای فلسفی- منطقی، عقلانی، اخلاقی، سود انگارانه و یا حتی متافیزیکی و دینی باشد ولی این ملاکها تا زمانی دارای اعتبار است که در حال گفتوگو با داخل آن جامعه فرهنگی باشید طبیعی است هنگامی که با کل انسانها در حال دیالوگید نیازمندید علاوه بر داشتن نگاهی انسان مدارانه در جستجوی ارزشهای ثابت جهان شمول باشید آنچنان که این ارزشها به قدری که برای شما، برای مخاطبتان نیز طبیعی باشند.
نخستین سطرهای این شعر در زیر منشور ِ نور ِ ماه و در آن ساحل بر کاغذ نشست و سپس در سال 76 در "دفتر هتر" ویژه ی احمد شاملو یه سردبیری مهربانم بیژن اسدی پور در امریکا انتشار یافت.
سران جنبش سبز باید آشکارتر راه حل خروج از بحران را اعلان کنند. به عنوان نمونه با چه شرایطی آمادگی رسیدن به توافق با جامعه جهانی را دارند؟ تا چه اندازه اجازه بازرسی از پایگاه های ایران را به نمایندگان سازمان ملل خواهند داد؟ غنی سازی را تا چه حد انجام و سوخت مورد نیاز نیروگاه ها را چگونه تامین خواهند کرد؟
با وجودی که بسیاری از سرآمدان جنبش سبز از بطن جمهوری اسلامی برخاسته اند، سخنان و واژه هایی که به کار می برند برای آن نظام و ادبيات سياسی آن بيگانه است. در نظام اسلامی جایی برای "منافع ملی" و "همبستگی ملی" وجود نداشته و ندارد. این مفاهيم و عبارتها نشانه های آشکار دورتر شدن آنان از نظام اسلامی و وضع موجود است.
قانون اساسی وحی منزل نیست بلکه ما را از کورمال کورمال راه رفتن و آنارشیسم محفوظ میدارد. اجرای بدون شرط تمام اصول قانون اساسی، اصول و جنبه های مغفول مانده آن به سمت دموکراسی، آزادی، حق بیان، رفع تبعیض و روش های قیم مآبانه درباره زنان، آزادی مطبوعات، انتخابات آزاد و بدون تقلب و غیر فرمایشی و آزادی تجمعات، پروسه آزادیخواهی مدنی ما است.
قانون اساسی برای اینكه از كارایی لازم برخوردار باشد، باید بر پایة سه ركن استوار گردد. اول آنكه قانون اساسی میباید؛ برآمده از حاكمیت ملی، از طریق انتخابات عمومی و كاملا آزاد باشد. .... ركن دوم قانون اساسی عبارت است از: تبعیت قدرتمداران و اهل سیاست از یك سلسله قوانین..... ركن سوم قانون اساسی مبتنی است بر «حقوق بشر و آزادیهای اساسی مردم» اعم از آزادیهای اجتماعی و آزادیهای فردی شهروندان مملكت.
به مناسبت اوج گیری بحث بر سر تفسیرهای گوناگون از آرمان های انقلاب اسلامی، اندیشه های آیت الله خمینی و نظریه حکومت فقهای وی، لازم دیدیم برای کمک به بحث نوشته «ولایت فقیه را باید یکبار دیگر خواند!» را که در اسفند ماه 1387 در سایت تلاش درج شده بود، بار دیگر درج نمائیم. امیدواریم مفید واقع شود.
امروز پس از یک سال، می بینیم که در عناصر مذهبی و فعال در جنبش داخل کشور تناقضات نظری و رفتاری به سرعت رو به سوی جامعه مدنی مدرن و آزادی و دموکراسی و حقوق بشر متحول می شود. اکنون در شرایطی هستیم که اگر قانون اساسی فعلی جمهوری اسلامی به رفراندوم گذشته شود، قطعا در خوشبینانه ترین حالت بیش از بیست در صد رآی نخواهد داشت و این البته پیشرفت بزرگی است.
هر اقدامی که رژیم برای مبارزه و سرکوبِ موج مخالفت انجام می دهد، سبب ریزش هوادارانش می گردد. به سخن دیگر، رژیم خود به موثرترین حربه تبلیغاتی برای جنبش سبز بدل شده است.
هر فرصت از دست رفتهء تظاهرات بزرگ خیابانی بیش از هراس و ضعف بیرونی طرف بی سلاح و بی وسیله (مردم) هراس و ضعف درونی طرف مسلح و بسیجیده (حکومت) را نشان می دهد
جنبش اعتراضی ایرانیان که به اعتقاد اغلب تحلیلگران حقوق شهروندی مطالبهی اصلی آن است، در یکسال گذشته از همراهی مناطق قومی برخوردار نبود. گفتوگوی دویچه وله با مهندس حسن شریعتمداری، کوششی در جهت ریشهیابی رفتار آذربایجان و فعالین مدنی این خطه از کشور در برابر جنبش سبز و نیز آسیبشناسی جنبش سبز در برابر مطالبات قومی است.